Byłam dziś na filmie Woodie'go Allen'a "O północy w Paryżu". Szczerze to nie jestem jego (Woddie'go Allen'a) wielką fanką i poszłam na film tylko ze względu na Owen'a Wilson'a. I nie żałowałam. Na pewno nie. Jak to ujęła moja koleżanka, film był "piękny". Słowo daję. Był piękny. Nie była to "kasowa komedia" jak głoszą reklamy. Cudowny film o miłości znalezionej przypadkiem. Ubrany jeszcze w otoczę lekko SienceFiction. Było kilka momentów, że cała sala pękała ze śmiechu. Lecz były też momenty wzruszenia. Szłam na film z obawami, iż będzie on podobny do ostatniego filmu Allen'a- "Poznasz przystojengo bruneta" Całe szczęście miło się rozczarowałam. A publiczność w kinie była bardzo zróżnicowana. Od 14 do 60 lat liczyli sobie widzowie. Tych którzy jeszcze nie byli, zapraszam!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz